Pesegueiro de libertades

30/12/08

Guardia civil dígame

Filed under: Uncategorized

Os dejo una conversación que tuve por teléfono con la guardia civil, para distinguir entre el guardia civil y yo, lo que aparece en negrita es lo que yo decía.

Veo una llamada perdida en el móvil y como no sé quién me llamó me decido a llamar:

Ring, Ring, Ring…..

-Buenos días
-Buenos días, tenía una llamada perdida y…
-Ah sí, es usted (dice mi nombre y apellidos)
-Sí, soy yo
-Tiene usted una multa de tráfico pendiente, y cómo hemos observado que no ha recibido usted las notificaciones hemos decidido llamarle por teléfono.
-¿Una multa?-pregunto sorprendido porque hace poco me llegó una multa equivocada de un tipo con la matrícula del coche muy parecida a la mía, pienso si será otra vez esto pero no-¿Podría decirme el importe?
-Si, entre 700 y 1500 euros, y le hemos dejado una tercera notificación en el comercio de sus padres sito en (dice la dirección del que fue negocio de mis padres hace ya muchos años), el número de sanción es N1544… (un número largo) y necesitamos que identifique usted al conductor del vehículo.
-¿Al conductor del vehículo? Mire ¿me podría decir el día?
-Si fue la noche del 28/12/07
-¿Por qué fue la multa?
-Conducción temeraria, adelantamiento por el carril contrario poniendo en peligro un coche de la guardia civil que venía de frente.

Aquí empiezan a correrme sudores fríos, pero la fecha que me ha dicho el guardia civil es muy señalada para mí ya que todos los 28 de diciembre quedo con unos amigos de la infancia para ir de cena y tomar unas copas.

-Mire, en la fecha que usted me ha dicho hace años que quedo con unos amigos de la infancia para cenar, y como sé que voy a beber dejo el coche en casa y cojo un taxi (es cierto hace tiempo que hago esto)
-Me está diciendo que esa noche bebió.
-Sí, pero también le he dicho que hace tiempo que cuando sé que voy a beber cojo el coche…
-Ya, ya, así que cada vez que sabe que va a beber usted coge el coche
-Perdón es que estoy un poco nervioso quiero decir que cojo el taxi
-Esta conversación está siendo grabada y está incurriendo en muchas contradicciones. Usted lo único que tiene que hacer es identificar al conductor del vehículo.

Joder con el Guardia Civil y sus técnicas de interrogatorio, ya me está haciendo dudar de mí mismo.l

-Ya le he dicho que esa noche no cogí el coche.
-Pero pudo cogerlo su mujer.
-Mi mujer quedaba en casa con mis dos hijos
-Pues pudo cogerlo otra persona.
-Como que otra persona ya le he dicho que mi coche quedaba en casa.
-Pudo cogerlo un amigo de su mujer

Esto me suena al amante de mi mujer, parece que quiere ponerme más nervioso todavía.

-Pero que está diciendo….
-O uno de sus hijos
-Pero si tienen 3 años y año y medio
-Ya pero hay niños muy precoces

Esto me suena al típico interrogatorio de las películas en las que con estas absurdeces tratan de poner nervioso al supesto culpable, y por supuesto ya estoy nervioso…

-Pero cómo van a conducir ellos….
-De todas formas este año no puede usted beber ni el 28 de Diciembre, ni el 26….
-Pero me está diciendo cuando puedo beber y cuando no….
-Sí porque este año la cena en lugar de ser el 28 es el 26
-¡¡¡¡¡¡¡¡¡Coñooooooooo!!!!!!!!!!! Chisuuuuuuuuuuuuuuuu, que cabrón que susto me estaba llevando, jajajajjjjajajjajajajajja, buenísima, me lo he tragado todo

Sí, este año la inocentada me llegó un poco adelantada.

O blog de Iván Carrera

Filed under: Uncategorized

Deixovos eiquí o link para que poidades visitar a nova viaxe blogera iniciada por Iván Carrera. Un saúdo e boa sorte.

O blog de Iván

chai

07/12/08

Asociación Shanga India

Filed under: Sociedad y Justicia

Esta asociación ten a misión de escolarizar e dar de comer a nenos dunha rexión da india esquecida polo goberno dese país. Podes facerte socio eiquí:

Axúdanos facéndote socio de ShangaIndia

A fundadora desta asociación é Neneta Herrero, nai do meu cuñado Iván. E foi Iván o que me falou dela fai tempo. Así que mellor que vos fale un pouco máis el da escola:

“Ben, Shanga Galiza-India non é máis que un pequeno proxecto levado a cabo por un pequeno grupo de amigos que apoian a iniciativa que a miña nai emprendeu xa hai uns poucos anos, ela pasou de atoparse na India por turismo a involucrarse persoalmente na vida dos habitantes locais, e facer seu un problema deles que se cadra é tamén un problema de todos.
Habitantes locais que continuamente son observados polo turista dende a óptica do “outsider”, fuxindo de admitir que o que se ve existe, ou no millor dos casos que poidamos ter algo de responsabilidade ou que algo do que nós fagamos poda ter un impacto positivo nas súas vidas.
Turista que observa fuxindo de recoñecer que tanto do que lles acontece pode ser consecuencia do noso estilo de vida en occidente como do noso arrogante e imperialista xeito de dirixirnos a eles.
En fin, a cousa é que as veces quen menos se espera, neste caso a miña nai lánzase por un tobogán do que non se atopa o fin, nunha aventura de colaboración que nun inicio pode parecer un arrebato, pero que co paso do tempo se consolida nese grao de area que brila cunha intensidade especialmente forte no medio dun inmenso areal.
Moit@s nen@s xa reciben ou recibiron a súa educación nesta escola. Demasiad@s se ven forzad@s a durmir e comer (de forma gratuita) na escola por non poder cubrir a diario a distancia entre ás súas casas e a mesma, e por todo isto e moitas cousas máis que podedes ler na páxina web http://shangaindia.org/ ou ollar no documental, ou contemplar directamente se tedes a sorte de poder viaxar por eses lares”

05/12/08

Hiroshima…Por qué?

Filed under: Sociedad y Justicia

Todas las imágenes se resumen en la pregunta que se hizo la niña tras la explosión. Por qué?
Buscad respuestas a ese por qué.